A Christmas caroll

Hallo

Het voorlaatste weekend voor mijn kerstvakantie is aangebroken... Over twee weken ben ik in mijn thuisland. Voor ik begin aan mijn avonturen van deze week wil ik eerst nog graag even de dood van een van de grootste meesters in de dans&theaterwereld onder de aandacht brengen: Maurice Béjart. Ik heb de eer gekend hem te mogen feliciteren met zijn werk én ik heb de eer een gesigneerde foto van hem te bezitten. Hij was een zeer indrukwekkend man en zijn laatste werk dat ik gezien heb, Zarathoustra, komt volgend jaar in het Béjartfestival naar Antwerpen en Brussel en is een echte aanrader! Wie dus kan, moet naar het Béjartfestival trekken of naar zijn nieuwe werk gaan kijken: Le tour du monde dans 80 minutes.
Meer info vind je op www.sherpa.be

Goed, dan nu de avonturen van de kleine worm in de grote theaterwereld. Mijzelf.

Vorig weekend, op 18 november, werd hier officieel de kersttijd geopend. Wat een spektakel! Om vijf uur begon het, maar door de massavolk op de bussen die naar de stad reden, kwamen we dus een beetje te laat, en misten we het eerste optreden van de avond. De boysband die hier vorig jaar Xfactor won. (een heel bekende groep hier, maar niet overzee)
Dus probeerden mijn vrienden en ik een plaatsje te winnen voor het podium (dat bestond uit de voorgevel van een reusachtig gebouw; en voor de mensen die hier al geweest zijn: William Brown Hall, met die grote leeuwen voor). (zie ook foto natuurlijk)

Het lukte ons aardig en we konden genieten van een optreden van Atomic Kitten; gevolgd door een koor dat het eerste kerstlied van het jaar inzette.
Het was vriezendkou en bovendien miezerde het, maar door de grote massa was het stomen geblazen. Ik kreeg het dan ook al snel benauwd waardoor we ons een beetje verplaatsten en in het midden van een groepje hevige voetbalfans terecht kwamen. Nu dit is belangrijk om weten, als je weet wie achter Atomic Kitten "een optreden" kwam geven... De sterspeler van Everton én de sterspeler van FcLiverpool...
Mijn vrienden en ik besloten dus wijselijk te blijven staan en niet te veel te bewegen.We konden namelijk onmogelijk weg.
En dan was het grote ogenblik aangebroken. Father Christmas (de kerstman) klom van het dak van William Brown Hall, en hij had de magische knop om alle lichtjes in de stad officieel aan te steken. Maar Father Christmas kreeg zijn muurklimpak niet los en zat dus vast :) Maar geen paniek, de presentator ging de magische knop ophalen en na een groot vuurwerk en een massale aftelling floepten alle lichtjes aan. Prachtig en heel erg kerstsfeer, maar koud!!!
Nadien stroomde de hele massa dus terug huiswaarts of de pub in, waardoor het leek of de stad uit zijn voegen ging barsten. Maar wat een sfeer. Heel speciaal.

Intussen is mijn rug ook heel wat beter, ik heb wel nog wat pijn, maar het is dus vrijwel in orde, waardoor ik in de Kerstshow zit. Oef! Veel repetities zijn er dus gepland deze week en de volgende week. Maar ik moet zeggen; het is een heel erg aangrijpende show. Heel mooi en sereen en toch heel erg show.
fantastisch! Nu heb ik nog maar is een bevestiging dat het hier was dat ik moest zijn.
Natuurlijk is ook de school versierd voor kerst. Overal hangen van die ouderwetse slingers en staan er kerstbomen, al dan niet lelijk, en klinkt er kerstmuziek.
Ik heb dan ook al mijn eerste lading kerstmuziek over de radio gekregen.

Dinsdag was er ook de derdejaars Musical (hun laatste productie op school voor ze aan de audities beginnen). Ze hadden spijtig genoeg een heel dwaas en slecht verhaal: Moby Dick, the musical, voor de liefhebbers.
Het plot was dus geen cadeau, maar ze hebben er het beste van gemaakt en het was heel erg knap om zien. Over een jaar en half is het dus aan mij om zoiets te doen, en naar wat we horen waaien hebben wordt onze musical "Life after High School".
Meer hierover zal dus zeker nog volgen.
Nu moet ik me nog concentreren op onze kerstshow "Shaken... Not stirred"

Vandaag, mijn voorlaatste zaterdag hier, ga ik mij een nieuwe handtas kopen in de stad, vorige week viel mijn slot er namelijk af, en deze week is de schouderriem doorgescheurd, ik kan dus niet anders... Maar ik ga dan ook meteen mijn laatste kerstcadeaus voor mijn Belgische clan inslaan. Vanavond ga ik eerst werken in het hotel (cadeaus zijn hier natuurlijk ook niet gratis, en handtassen nog minder) en daarna is er een heuse MoulinRouge Party!
Fantastisch die feestdagen hier.
Mijn volgende webblog, zal dus geschreven worden in La Belgique; en is over twee weken.
Deze week starten de voorstellingen tot en met 2 december, en dan hebben we een dag repetitie voor ons dramavoorstelling; die op vrijdag 7 december valt, en dan dames en heren, trek ik het vliegtuig op; niet naar Betlehem, maar desalniettemin naar Nazareth voor een hopelijk heel gezellige vlaamse Kerstperiode.

Halleluja

Sara

auditietijd

Hello there,

Ik heb weer een hele boterham te vertellen over mijn Britse avonturen!!

Zoals ik vorige keer dus zei ben ik naar Cats geweest. Wat een klassieker!!! Het theater zat vol, met weliswaar het meest vervelende bezoek: tienerscholen... Nu, ze kunnen zeggen dat de vlaamse jongeren heel wat mondiger zijn geworden, de Britse zijn gewoon krapuul. IN elk geval, in het tweede deel was er heel wat meer plaats, aangezien velen uit de zaal gehaald werden :)
Het was werkelijk fantastisch!!! Schitterende dansers,zangers en acteurs en heel wat anders dan onze janschepensmusicals! DAT kan ik u wel met zekerheid vertellen!!

Wat is er intussen nog gebeurt? Wel, er is over twee weken onze kerstshow op school, en je moet voor alles auditie doen om iets te mogen doen. De hoofdrol in een lied, een rol in het ensemble, een dansstuk, een dramastuk... Die audities waren deze week, dus op school een vreemd, maar toch aangenaam sfeertje.
Ik had deze week helaas een rugblessure opgelopen, dus ik kon de audities maar op halve kracht doen.
Intussentijd kregen we ook de resultaten terug van de "asseignments" voor dit trimester. Je kan dus een A, B, C of D krijgen, een E en een F betekent dat je gebuist bent.

Voor dans in het algemeen (ballet, jazz en tap) heb ik een B+ , voor musicalhistory,zang,muziektheorie,koor en harmony heb ik een B en dan nu: hier komt het...Speech...
Ik zeg u even de commentaren die eronder stonden: Sara, you are a very pleasant peron, and you always work as you should, but ofcourse you are a foreigner and your speech is far from perfect therefore I consist to give you a ...
En inderdaad, nu verwacht je een E of een F maar neen hoor, ik heb een B-!!! hahaha, en het beste is, dat vele engelstaligen uit mijn klas slechts een c gehaald hadden.
Voor drama is het een onoficieel cijfer, maar ook daar had ik een B.

Gisteren hingen dan ook de resultaten van de audities voor de kerstshow uit: Ik mag dansen in zowat alle dansstukken :) juuuij , behalve het tapstuk niet.
En verder zit ik in het koor van Mary Poppins en van Copacabana :) juuuij. Zolang mijn rug in orde geraakt natuurlijk.
En dat kan nog wel is een tijdje duren, dus ik weet het pas definitief volgende week vrijdag. Als ik dan meekandoen dan zit het goed.

Gisteren was het vrijdag,en dat betekent dus ook een avondje uit. Er was een concert, drie tenors die vrouwelijke musicalhits zongen. Maar het was erg goed in elkaar gestoken, met de nodige Britse humor! Dus eerst met zen alleen samen gekookt,en dan ons klaar gemaakt. Nu,tegen dat Britse meisjes klaar zijn, verstrijkt er met gemak een dik uur, dus ik zat te wachten, staan we eindelijk klaar om te vertrekken, breekt het slot van mijn handtas toch wel niet af zeker!! Heb dus de hele avond mijn hand op mijn tas gehouden,zodat niemand iets kon stelen...
tip voor kerstcadeau dus: een nieuwe handtas!!!

See you later,
Sara

Secund half

Hallo allemaal!!

Het is zover: de repetities voor de kerstshow zijn begonnen... De kerstshow is meer een opendeurdag dan een echte voorstelling, maar toch zijn de eisen vrij hoog gesteld vind ik...
Maar eerst vertel ik even over mijn voorbije vakantie.

Ik ben op bezoek geweest bij Phillipa, een vriendin van vorig jaar die nu in Leeds woont. Leeds is helemaal de moeite niet waard, een lelijke, grijze studentenstad met geen of toch bijna geen bezienswaardigheden, maar ik had wel een heel erg leuke avond met Phillipa en haar huisgenoten.
Vervolgens ben ik gaan dogsitten in de vakantie. Het was een zwarte labrador ongeveer 2 jaar oud en aandachtsziek... Niets kon ik doen, zonder dat hij erbij was. Als ik achter de pc zat, zat Nelly er ook (dat was de naam van de hond) Als ik in bad was, zat Nelly er bijna ook in, als ik tv keek zat Nelly voor het beeld. En Nelly luisterde geen sikkepit.
Met mijn vele geduld kreeg ik het uiteindelijk geklaard en kwam Nellys baasje thuis.
Verder heb ik nog grappige, Britse trouwfeesten meegemaakt in het hotel waar ik werk.
En natuurlijk Halloween!!! Trick or treaten met de huisgenoten in de straat leverde niet veel op aangezien we te oud waren; maar in het hotel werken op halloween had zo zijn voordelen want zo kreeg ik toch een beetje extra fooien aangezien de mensen dan goed gezind zijn ;)
Op zaterdag kwam dan uiteindelijk mijn Belgisch, langverwacht bezoek: Mijn vader en moeder.

In die vieze stad Lieverpool (Zo spreken ze het uit) Maar helaas: ze moesten hun mening herzien...
In deze prachtige wereldstad heb ik hun rondgeleid langs unieke bezienswaardigheden enzovoort... Wie hen wil volgen en een leuke citytrip wil maken, moet maar vragen en dan kunnen we afspreken!
Dan begon mijn school terug en was het gedaan met het ontspannen. Back to work, back to school.
Waar alles nog steeds hetzelfde is: 3 stappen op de ladder en 1 achteruit. Maar gestaag en zeker bereik ik de WestEnd! Let maar op :)
Vandaag is "Bonfire night" en straks ik er dus een groot vuurwerk omdat iemand hier jaren geleden het parlement wou opblazen... Rara vogels die Britten. Maar goed, het lijkt mij wel een groot avontuur.

Op 8 december vlieg ik huiswaarts want dan is het "Kerstvakantie". Nog 4 weken blogs schrijven dus!!

See you later Alligators,

Sara
x

The first holiday

Hier zijn we weer... Lang geleden, maar geloof mij, de tijd gaat hier ontzettend snel, en dan bedoel ik ook zo snel dat ik amper tijd heb om mijn mails te checken.
Maar goed, laat ons even resumeren hoe mijn laatste weken hier waren.

Mijn laatste week (Deze week, want volgende week heb ik vakantie) was hard, ik geloof een van de hardste die ik tot nu toe in mijn "carriere" heb meegemaakt.
Tijdens de danslessen heb ik mijn arm geblesseerd, heel pijnlijk, maar geen excuus voor hier. Ik moest doorgaan. Na de halfterm break beginnen de repetities voor de christmasshow.
Afgezien van de blessure, de vermoeidheid en de eeuwige keelpijn (van het vele zingen) begon het hier ook nog is te regenen in het begin van de week. (voor de eerste maal)
Dus ik heb die avond mijn mams en hond opgebeld om de heimwee te bedaren. Want na 6 weken overzee geleefd te hebben, kan het verlangen om in het vliegtuig te stappen wel eens heel groot worden.
Bovendien heb ik ook nog eens reuzeproblemen gehad met mijn loon... Ik had voor ongeveer 150 pond gewerk ( 200euro ongeveer) toen het hotel doodleuk zei dat ze me misschien niet konden uitbetalen vanwege het gemis aan een National Insurance Number.
Maar dat is nu eindelijk opgelost, dus ik kan weer zorgeloos gaan werken.

Vandaag laatste dag op school, en dan begint een lange vakantie van 7 dagen in Liverpool...
Ik ga dinsdag bij mijn dramadocent inwonen, om op haar hond te passen. Het is een pup en hij heeft nog heel veel aandacht nodig. Donderdag ga ik naar Leeds; een andere stad hier in het noorden om mijn vriendin te bezoeken die vorig jaar in Tilburg zat.
En op zaterdag, als mijn geliefde ouders hier zijn, ga ik waarschijnlijk de toeristische toer op.
Maar het is hier dan ook Halloweenweekend!!!!
MWOEHAHAHAHAHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Holiday is coming...

Hallo!!

Het is alweer een tijd geleden, maar heb intussen al weer heel wat beleefd!

Zo ben ik vorig weekend voor het eerst gaan werken in een Brits restaurant... Op zondag hebben ze hier de traditionele Sunday Lunch. Dat bestaat uit rosbief met yorkshire pudding en gravy (een soort bruine saus). Daarnaast krijg je dan ook een schotel met groenten: Bloemkool, gestoofde ajuinen en prei, wortelstomp en iets groen waarvan ik denk dat het erwtenstomp is. En gebakken aardappelen. Het ziet er, al zeg ik het zelf, best smakelijk uit. Maargoed, dat was dus het enige gerecht dat ik gedurende een hele zondagmiddag moest opdienen. Een beetje eentonig, maar ik had genoeg afleiding want er was een verjaardagsfeest aan de gang van Miss Dorothea. Het mens werd 80 en gaf een feest waaraan een feest van Hyacinth Bouquet niet kon tippen! Haha, wat een lelijke kleren hadden die mensen aan zeg! Niet te geloven. De moppen waren brits, de taart was brits, de kleren waren brits en de taal was zuiver brits zonder enig accent te kunnen bespeuren. Ik heb me dus kostelijk geamuseerd met het feestgedruis te observeren. Hoewel het gedruis binnen de perken bleef, want er was jammer genoeg geen Onslow aanwezig.

Verder hadden we deze week een jarige huisgenoot ( en de traditie wil dat verjaardagen hier grondig gevierd worden) Dus hadden we een huisparty in ons huis op woensdagavond. Er was alles om het gezellig te maken, de hele klas was er, er was cake, er was twister en er was karaokemuziek van de nieuwe musical HighSchoolMusical 2! Dolle pret!
Maar op donderdag moesten we terug naar school, dus het feest was over om 01.00 am.

Ik heb dit weekend ook tickets kunnen bemachtigen voor de Wereldpremiere van een nieuw ballet: The Snowqueen. Het gaat donderdag in premiere en dus ga ik donderdag daarheen. De bbc zal aanwezig zijn en natuurlijk ook de andere grote persgroepen en last but not least: Her royal majesty THE QUEENMUM!!!!
Ik hoop dat ik naast haar zit, maar dat zal wel niet aangezien ik mijn ticket moest betalen en ik dus niet in de suite kan zitten. Helaas. Dat neemt natuurlijk niet weg, dat ik in de pauze niet naast haar kan staan om mijn glas Punch te drinken.

Op school gaat alles door. Er zijn goede dagen en er zijn minder goede dagen. Zo moeten we dus elke vrijdag een lied performen voor de hele school en na mijn triomf van vorige week ( Dat ging echt heel goed) kwam dus het fiasco van deze week... Ik zong vals ( Als gevolg van een sluimerende vermoeidheid en verkoudheid), verloor mijn volume en theatraliteit. In tegenstelling tot mijn zangperfromance was mijn dansperformance deze week de beste van de school. Yihaa!
Er zijn regelmatig zo kleine audities;en op die audities presenteer je een aangeleerd stuk. Iedereen op de school doet dat dan tegelijk en de leraren kiezen iemand die ze een rol zouden geven. Deze week was ik het! OEF, dat was een opkikker die ik nodig had na mijn flauwe zangperfromance.

Mijn engels gaat gestaag vooruit al blijft het accent toch ontzettend moeilijk voor een vlaamse burger. Vanavond sta ik voor het eerst achter de bar in Liverpool (in plaats van ervoor) en tap ik dus de ciders, largers, guiness, fosters enzovoort. Benieuwd hoe dat gaat gaan!!

Zo dat was het dan voor vandaag... Hoop dat jullie ervan genieten en ik hoop jullie snel te kunnen vertellen over de wereldpremiere.

See you later,

Sara

some gossip news

Hello again there!

Ik werk nog steeds in de plaatselijke bibliotheek op het internet aangezien ik pas woensdag de internetconnection zal hebben. Heb zonet de background informatio opgezocht voor mijn volgende portfolioopdracht. We krijgen elke week een andere solo die we moeten instuderen, en die we op vrijdag moeten presenteren in een korte voorstelling. Dan moet je dus een musical samenvatten en het karakter van je personage beschrijven.

Mijn leraar was vrijdag heel tevreden over mij, wat een hele opluchting was aangezien ik op maandag een flinke veeg uit de pan had gekregen! Hij vond dat ik niet hard genoeg had gewerkt aan mijn uitspraak en hij vond dat ik mijn zinnen niet mocht vergeten (Waar hij natuurlijk gelijk in heeft!) Maar ik heb hem dus vrijdag aangenaam verrast met een mooie versie van Engels, na een spraakles en extra uren studie...
Volgende week zing ik "Wouldn't it be loverly" uit "My fair Lady" en ik moet mij dus dit weekend even toespitzen op het Cockney accent... Dat is zo een beetje gelijk als aan een West-Vlaming vragen om Antwerps te spreken. Maar ik moet wel zeggen dat het me aardig lukt!
De danslessen zijn fabulous!

Gisteren was er een Hawaiparty in de school om elkaar te leren kennen en het was echt WICKED! ( Dat zeggen ze hier voor tof :) )
Iedereen was verkleed en er werden kleine acts gedaan, en limbocontests! Aangezien ik niets had dat als hawai kon dienen, ben ik gegaan als poolreiziger (Met mijn winterkleren) en mijn fototoestel zodat ik een gestrande poolreiziger werd.
Men moet soms inventief zijn nietwaar!

Wonder boven wonder heb ik ook een bankrekening aan de haak geslaan, nu moet ik natuurlijk nog alle moeite van de wereld doen om de juiste codes te krijgen ( IBAN en BIC) want ook dat doen ze hier anders.
Het eten is nog steeds rampzalig, de taal wordt beter en beter en ik krijg een aardige vriendenkring.
Love it

En ook nog dit: Het weer wordt hier langzaam maar zeker kouder en kouder. De winters zijn op z'n Schots/Iers naar het schijnt, met hevige sneeuw en regenval, ijzige wind en donkere, grijze dagen. JUIJ!
De sfeer in de stad wordt nu bepaald door Halloween en jawel, Kerstmis... Er is hier namelijk geen sinterklaas, dus doen ze hier nu al aan Kerstmis!

Jingle all the bells,

Sara

De eerste dagen

Hello!

Na een heel vermoeiende periode met ontzettend veel indrukken heb ik eindelijk de tijd gevonden om de voorbije 2 weken samen te vatten.
Het begint al aardig moeilijk te worden om in mooi Nederlands te schrijven, dus als je hier en daar een Engels woord vindt, vergeef me.

De eerste week was ik hier samen met mijn vriendin Stefanie, en al een geluk dat ze mee was, want niet alles liep van een leien dakje, aangezien ik in Engeland ben en niet in een land van de Europese Unie...
Onze reis liep gesmeerd, op een vertraging van de nmbs na natuurlijk. 7 uur nadat we vertrokken waren stonden we al in mijn huis. En wat een huis!
Het ligt vlakbij Sefton park, een groen uitgestrekt park en toch amper 10 minuten van het echte centrum. In mijn straat zijn verschillende kleine winkeltjes, waaronder een bakker met aangebrand brood en pistolets die zwart zien. Er is ook een afdeling van " The British Army" waar je af en toe van die legerwagens vol soldaten ziet vertrekken naar de luchthaven.
Het is heel groot, met een goed uitgeruste keuken en livingroom. Waar we televisie hebben en een dvdspeler.
Ik woon samen met Shelly, Danielle,Ben en Sam. Ze zijn wat jong allemaal, maar het valt reuzegoed mee; de arme jongeren moetem geduld met me hebben aangezien ik niet alles versta of begrijp. ( Vreemde vogels die Britten!)
Mijn kamer heeft een haardvuur, elektrische verwarming, een kast, bureau, en een dubbelbed...
zonder deken of kussen.

Onze eerste opdracht die dag was dus nog ergens een deken gaan kopen, een hoofdkussen en lakens. Geen gemakkelijke opdracht als je de stad niet kent!!! De rest van de dagen dat Stefanie hier was, hebben we dus uitgebreid de tijd genomen om alles te bezoeken en te verkennen. ( Voor zover dat ging, want Liverpool is ONTZETTEND groot)
Het is een prachtige stad, vind ik, en de mensen zijn bijzonder vriendelijk, wat een goede meevaller is.
Het enige probleem met die Engelsen zijn hun talrijke regels en wetten om jezelf te identificeren.
Ze hebben geen paspoort zoals wij hebben,dus ik kan geen bankrekening openen omdat ze de chip niet kunnen lezen. Ik moet een soort 2e identiteit voorleggen en dan kunnen ze overwegen of ik een bankrekening kan krijgen ofniet. Tot nogtoe heb ik dus nog steeds geen bankrekening en dus ook geen ponden meer. Ik moet dus af en toe bij Marks&Spencer mijn Euros gaan omwisselen. Heel vervelend, maar goed.

En toen kwam de grote dag... Maandag 10 september.
Heel zenuwachtig vertrokken we naar school. Mijn huisgenoten en ik.
We werden verwelkomd door Miss Nora en Miss Maxime. De Principals. Daarna kregen we een heel reglement te slikken met allerlei regels en wetten die van toepassing zijn op school.
We moeten een uniform dragen in elke les en wie het niet aanheeft mag de les niet volgen. En geloof mij, daar wordt geen enkele uitzondering op toegestaan...
Het uniform is een zwarte broek met een zwarte tshirt met zilver en paars. ( Wel origineel hoor!)
Het haar wordt strak naar achter gedaan, in een knot en iedereen draagt zwarte jazzboots.
Je hebt elke dag pen en papier bij, en een dictaphone voor de zanglessen. Als je dit niet kan tonen bij de receptie 's morgens, dan mag je die dag naar huis gaan. Enzovoort. Geloof mij, ze zijn heel erg streng!!

Maar wat een niveau! De leraars zijn echt, echt vakmensen. Zo hebben we Mister Andrew; hij is composer in West-End en pianist in The Phantom of the Opera. Mister B, de balletleraar was solist in The Royal Ballet. Mister Adam is repetitor in WestEnd van onder andere Chicago, 42nd street en Grease. Enzovoort. Heel erg leuk is het, echt boeiend en afwisselend EN Musical ( In tegenstelling tot onze musicals die gebracht worden door Jan Schepens en co...)
Ik krijg spraakles van Miss Tess ( Zij is 70 en is kaal) en ik moest Tonguetwisters leren voor mijn uitspraak. Vreselijk waren ze! Probeer zelf maar eens 10 keer achterelkaar in een redelijk tempo het volgende te zeggen: Paul Scoles scores goals/Peggy Babcock/Red lorry Yellow Lorry/ enzovoort! Je wordt er gek van als je het moet studeren!
En zo zijn we er dus ingevlogen de eerste week.
Het zal hard werken zijn en er wordt ontzettend veel van je gevraagd, maar het is wel alles waar ik van droomde!

Buiten school hebben we ook een leuke tijd. We leren elkaar kennen in de plaatselijke Pub en in elkaars huizen en ik moet zeggen: Het is echt ontzettend leuk, al heb ik ( nu al) heimwee naar de Belgische keuken, de Nederlandse taal en de Belgische wegen; want aan het linksrijden wen je maar moeilijk!

Het vertrek

Vandaag is het zaterdag 1 September. Over vier dagen is het zover! Alles is nu zo goed als geregeld. Vliegticket en treinticket ligt klaar, koffer is gemaakt (en gewogen!), de laatste boodschappen zijn nog gedaan op "goedkoop" Belgisch grondgebied. De eerste nacht zal ik kunnen doorbrengen in een nieuwe pyama, en de vliegreis zal ik kunnen doen op comfortabele nieuwe schoenen. De ponden zijn afgehaald, de euro's zijn veilig weggeborgen. Ik neem langzaam afscheid van mijn trouwste vriend Basiel (mijn mooie en lieve Berner Sennehond) en natuurlijk van mijn vaderland dat ik misschien toch zal gaan missen over enkele weken.

Nu iedereen zich klaarmaakt om terug naar school te gaan, doe ik dat natuurlijk ook! Een dieet om de zomerkilo's er af te werken, rekoefeningen om niet al te stijf op de eerste balletles te verschijnen en nog snel enkele pagina's in een engelstalig boek lezen.

Morgen ga ik nog (tijdens mijn dieet jawel) genieten van een heerlijke gastronomische maaltijd: Paling in het groen, met mijn mammie en oma en dinsdag ga ik met mijn zus op stap om woensdag de grote oversteek te maken!

Een kort verslagje deze keer, een eerste verslag van op Engels grondgebied mogen jullie zeker zeer binnenkort verwachten!


See you later alligator,


Sara
x

Ps: ik kreeg al verscheidene keren de vraag of ik geen foto of een videofragment kon toevoegen aan mijn blog, en geloof mij, die komen eraan, maar voor de ongeduldigen onder ons kan je alvast is doorsurfen naar mijn website: www.myspace.com/sarabulckaert

wat voorafging: juli 2007

Hallo,

Hierbij heet ik jullie van harte welkom op mijn webblog. Ik zal dit hier regelmatig up-to-date proberen houden zodat jullie mijn avonturen in Liverpool kunnen volgen vanuit jullie luie zetel.

Mijn eerste bericht zal ik wijden aan wat voorafging.
In augustus 2006 startte ik mijn dansopleiding in Tilburg (Nederland). Ik had het er goed naar mijn zin, maar toch was het niet volledig mijn ding. Ik miste iets en ik wou daar iets aan doen. Makkelijker gezegd dan gedaan,maar dankzij mijn vriendinnen daar leerde ik enkele andere scholen kennen in het buitenland.
Ik surfte rond op het internet, op zoek naar informatie over de landen, de scholen enzovoort. Wat ik wou was jazz/ musical, dat was duidelijk. Maar waar ik naartoe moest, dat was minder duidelijk.
Uiteindelijk besloot ik dat er maar 2 mogelijkheden waren; naar de VS of naar United Kingdom. De VS vond ik té ver weg om nu al heen te gaan, en dus bleef het United Kingdom over.

Ik nam contact op met verschillende scholen die mij aanspraken en geen enkele school had er problemen mee dat ik zou auditeren met een video.
Uiteindelijk selecteerde ik 2 scholen, na ettelijke gesprekken met mensen uit het vak te hebben gehad. Liverpool Theatre School en Millenium Dance Academy 2000 in Londen.

Ik maakte een video en stuurde hem op. Ongeveer een maand later (op 29 januari 2007) kreeg ik een brief van Liverpool Theatre School dat ik was aangenomen en dat ik een plaats gekregen had op de driejarige opleiding MusicalTheatre. Ik wist niet wat ik las, was dolgelukkig en voelde mij een wereldster maar algauw kwam natuurlijk de ontnuchtering: het prijskaartje.

Toen ik zag wat de opleiding in Liverpool kostte, annuleerde ik mijn aanvraag voor Londen meteen en begon oplossingen te zoeken voor het geldprobleem. Ik moest en ik zou (en ik zal)naar Liverpool gaan.
Bij mijn acceptatie voor de school zat er ook een uitnodiging voor een tweede auditie "award audition day".
Deze auditie was georganiseerd door de Britse overheid en op die dag kan je dus auditie doen om een soort studiebeurs te winnen. Natuurlijk ging ik daar naar toe maar die dag was pas eind juni en dus intussen kon ik niets beslissen.
Ik bleef dus maar instellingen en ministeries aanschrijven zonder enig resultaat en vertrok dus met een laatste hoop naar Liverpool op 1 juni.

De auditie was ontzettend moeilijk maar fantastisch, vond ik. Ik had het onderdeel dans met succes afgelegd , maar over mijn zangprestaties was ik helemaal zeker dat ik het niet had gehaald. Drama was een twijfelgeval en dus was het erop of eronder voor mij.
Na opnieuw een week wachten kreeg ik de langverwachte uitslag!
Ik had een beurs voor 2 jaar gekregen en een soort tussenkomst voor het derde jaar!
Eindelijk, ik kon aan de praktische kant beginnen. Papieren in orde brengen, een job zoeken om het leven daar te bekostigen, een kamer zoeken, bankzaken regelen, de snelste en goedkoopste manieren om er te geraken uitzoeken, enzovoort.

Het is nu eind juli, en over een goede maand ben ik weg, het kanaal over! Maar eerst ga ik hier in Belgie mijn vakantiejobs afwerken (1 in juli, 1 in augustus) zodat ik met een goedgevulde spaarboek naar daar kan gaan :)

See you later alligator ,

Sara
x